rehuir
rehuir
∗rehuir
transitive verb
1to avoid
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
rehuir [ray-oo-eer’]
verb neuter
1To withdraw, to retire. (n)
2To return to the place where it was roused. (n)
3To reject, to condemn. (n)
verb transitive
4To deny or reduce.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "rehuir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | rehúyo | rehuí | rehuía | rehuiré | rehúya |
| Tú | rehúyes | rehuiste | rehuías | rehuirás | rehúyas |
| Ella/Él/Usted | rehúye | rehuyó | rehuía | rehuirá | rehúya |
| Nosotros | rehuimos | rehuimos | rehuíamos | rehuiremos | rehuyamos |
| Vosotros | rehuís | rehuisteis | rehuíais | rehuiréis | rehuyáis |
| Ellos/Ustedes | rehúyen | rehuyeron | rehuían | rehuirán | rehúyan |
