dementar
dementate [di-men-teit]
verbo neutro (intransitivo)
1. Dementarse, volverse loco. (n)
dementar [day-men-tar’]
article & verb transitive
1. To render insane: almost always used in its reciprocal sense.
verb reflexive
2. to go mad, to become demented.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "dementar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | demento | dementé | dementaba | dementaré | demente |
| Tú | dementas | dementaste | dementabas | dementarás | dementes |
| Ella/Él/Usted | dementa | dementó | dementaba | dementará | demente |
| Nosotros | dementamos | dementamos | dementábamos | dementaremos | dementemos |
| Vosotros | dementáis | dementasteis | dementabais | dementaréis | dementéis |
| Ellos/Ustedes | dementan | dementaron | dementaban | dementarán | dementen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios