cantonear
cantonear [cahn-to-nay-ar’]
verb neuter
1. To loaf around. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cantonear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | me cantoneo | me cantoneé | me cantoneaba | me cantonearé | me cantonee |
| Tú | te cantoneas | te cantoneaste | te cantoneabas | te cantonearás | te cantonees |
| Ella/Él/Usted | se cantonea | se cantoneó | se cantoneaba | se cantoneará | se cantonee |
| Nosotros | nos cantoneamos | nos cantoneamos | nos cantoneábamos | nos cantonearemos | nos cantoneemos |
| Vosotros | os cantoneáis | os cantoneasteis | os cantoneabais | os cantonearéis | os cantoneéis |
| Ellos/Ustedes | se cantonean | se cantonearon | se cantoneaban | se cantonearán | se cantoneen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios