apeldar (muy_familiar)
apeldar
∗apeldar [ah-pel-dar’]
verb neuter
1To flee, to set off, to run away, used generally with las. (n)
- Apeldarlas -> to beat it
va.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "apeldar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | apeldo | apeldé | apeldaba | apeldaré | apelde |
| Tú | apeldas | apeldaste | apeldabas | apeldarás | apeldes |
| Ella/Él/Usted | apelda | apeldó | apeldaba | apeldará | apelde |
| Nosotros | apeldamos | apeldamos | apeldábamos | apeldaremos | apeldemos |
| Vosotros | apeldáis | apeldasteis | apeldabais | apeldaréis | apeldéis |
| Ellos/Ustedes | apeldan | apeldaron | apeldaban | apeldarán | apelden |
