uñir
∗uñir [oo-nyeer’]
article & verb transitive
1To yoke. (Province; Provinicial)
verb
2UNCIR.
Verb Conjugation for "unir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | uno | uní | unía | uniré | una |
| Tú | unes | uniste | unías | unirás | unas |
| Ella/Él/Usted | une | unió | unía | unirá | una |
| Nosotros | unimos | unimos | uníamos | uniremos | unamos |
| Vosotros | unís | unisteis | uníais | uniréis | unáis |
| Ellos/Ustedes | unen | unieron | unían | unirán | unan |
