troncar
troncar
∗troncar [tron-car’]
article & verb transitive
1To truncate, to mutilate, to cut off.
2To interrupt a conversation, to cut the thread of a discourse.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "troncar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | tronco | tronqué | troncaba | troncaré | tronque |
| Tú | troncas | troncaste | troncabas | troncarás | tronques |
| Ella/Él/Usted | tronca | troncó | troncaba | troncará | tronque |
| Nosotros | troncamos | troncamos | troncábamos | troncaremos | tronquemos |
| Vosotros | troncáis | troncasteis | troncabais | troncaréis | tronquéis |
| Ellos/Ustedes | troncan | troncaron | troncaban | troncarán | tronquen |
