tartalear
tartalear
∗tartalear [tar-tah-lay-ar’]
verb neuter
1To reel, to stagger. (Colloquial) (n)
2To be perplexed; not to be able to talk (al hablar). (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "tartalear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | tartaleo | tartaleé | tartaleaba | tartalearé | tartalee |
| Tú | tartaleas | tartaleaste | tartaleabas | tartalearás | tartalees |
| Ella/Él/Usted | tartalea | tartaleó | tartaleaba | tartaleará | tartalee |
| Nosotros | tartaleamos | tartaleamos | tartaleábamos | tartalearemos | tartaleemos |
| Vosotros | tartaleáis | tartaleasteis | tartaleabais | tartalearéis | tartaleéis |
| Ellos/Ustedes | tartalean | tartalearon | tartaleaban | tartalearán | tartaleen |
