oxidar
oxidate [ok-si-deit]
va. V. OXIDIZE.
oxidar
transitive verb
1to rust ; to oxidize (chemistry)
oxidarse
pronomial verb1to get rusty (también figurative)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
oxidar [ok-se-dar’]
article & verb transitive
1To oxidate, to oxidize, to rust.
verb reflexive
2To absorb oxygen.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "oxidar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | oxido | oxidé | oxidaba | oxidaré | oxide |
| Tú | oxidas | oxidaste | oxidabas | oxidarás | oxides |
| Ella/Él/Usted | oxida | oxidó | oxidaba | oxidará | oxide |
| Nosotros | oxidamos | oxidamos | oxidábamos | oxidaremos | oxidemos |
| Vosotros | oxidáis | oxidasteis | oxidabais | oxidaréis | oxidéis |
| Ellos/Ustedes | oxidan | oxidaron | oxidaban | oxidarán | oxiden |
