entallecer
entallecer
∗entallecer [en-tal-lyay-therr']
verb neuter
1To shoot, to sprout (plantas). (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "entallecer"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | entallezco | entallecí | entallecía | entalleceré | entallezca |
| Tú | entalleces | entalleciste | entallecías | entallecerás | entallezcas |
| Ella/Él/Usted | entallece | entalleció | entallecía | entallecerá | entallezca |
| Nosotros | entallecemos | entallecimos | entallecíamos | entalleceremos | entallezcamos |
| Vosotros | entallecéis | entallecisteis | entallecíais | entalleceréis | entallezcáis |
| Ellos/Ustedes | entallecen | entallecieron | entallecían | entallecerán | entallezcan |
