dimitir
dimitir
∗dimitir
intransitive verb
1to resign (de from)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
dimitir [de-me-teer’]
article & verb transitive
1To give up, to relinquish, to resign, to abdicate.
- Dimitir la jefatura del partido -> to resign the party leadership
2To dismiss, to sack.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "dimitir"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | dimito | dimití | dimitía | dimitiré | dimita |
| Tú | dimites | dimitiste | dimitías | dimitirás | dimitas |
| Ella/Él/Usted | dimite | dimitió | dimitía | dimitirá | dimita |
| Nosotros | dimitimos | dimitimos | dimitíamos | dimitiremos | dimitamos |
| Vosotros | dimitís | dimitisteis | dimitíais | dimitiréis | dimitáis |
| Ellos/Ustedes | dimiten | dimitieron | dimitían | dimitirán | dimitan |
