desjuntar
desjuntar
∗desjuntar [des-hoon-tar]
article & verb transitive
1To divide, to separate, to part.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "desjuntar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | desjunto | desjunté | desjuntaba | desjuntaré | desjunte |
| Tú | desjuntas | desjuntaste | desjuntabas | desjuntarás | desjuntes |
| Ella/Él/Usted | desjunta | desjuntó | desjuntaba | desjuntará | desjunte |
| Nosotros | desjuntamos | desjuntamos | desjuntábamos | desjuntaremos | desjuntemos |
| Vosotros | desjuntáis | desjuntasteis | desjuntabais | desjuntaréis | desjuntéis |
| Ellos/Ustedes | desjuntan | desjuntaron | desjuntaban | desjuntarán | desjunten |
