chacanear
chacanear
∗chacanear [chah-cah-nay-ar’]
article & verb transitive
1(Cono Sur) To spur violently.
2(Cono Sur) To pester, to annoy.
3To use daily. (Andes)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "chacanear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | chacaneo | chacaneé | chacaneaba | chacanearé | chacanee |
| Tú | chacaneas | chacaneaste | chacaneabas | chacanearás | chacanees |
| Ella/Él/Usted | chacanea | chacaneó | chacaneaba | chacaneará | chacanee |
| Nosotros | chacaneamos | chacaneamos | chacaneábamos | chacanearemos | chacaneemos |
| Vosotros | chacaneáis | chacaneasteis | chacaneabais | chacanearéis | chacaneéis |
| Ellos/Ustedes | chacanean | chacanearon | chacaneaban | chacanearán | chacaneen |
