calotear (familiar)
calotear
∗calotear [cah-lo-tay-ar']
article & verb transitive
1To con, to swindle. (America)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "calotear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | caloteo | caloteé | caloteaba | calotearé | calotee |
| Tú | caloteas | caloteaste | caloteabas | calotearás | calotees |
| Ella/Él/Usted | calotea | caloteó | caloteaba | caloteará | calotee |
| Nosotros | caloteamos | caloteamos | caloteábamos | calotearemos | caloteemos |
| Vosotros | caloteáis | caloteasteis | caloteabais | calotearéis | caloteéis |
| Ellos/Ustedes | calotean | calotearon | caloteaban | calotearán | caloteen |
