bufar
bufar
∗bufar
intransitive verb
1to snort (toro, caballo); to hiss (gato);
- está que bufa -> he's furious
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
bufar [boo-far’]
verb neuter
1To puff and blow with anger, to swell with indignation or pride. (n)
2To snort. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "bufar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | bufo | bufé | bufaba | bufaré | bufe |
| Tú | bufas | bufaste | bufabas | bufarás | bufes |
| Ella/Él/Usted | bufa | bufó | bufaba | bufará | bufe |
| Nosotros | bufamos | bufamos | bufábamos | bufaremos | bufemos |
| Vosotros | bufáis | bufasteis | bufabais | bufaréis | buféis |
| Ellos/Ustedes | bufan | bufaron | bufaban | bufarán | bufen |
