amadrigar
amadrigar
∗amadrigar [ah-mah-dre-gar’]
article & verb transitive
1To receive well, especially one not deserving.
verb reflexive
2To burrow.
3to live retired, to decline all intercourse with the world. (Metaphorical)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "amadrigar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | amadrigo | amadrigué | amadrigaba | amadrigaré | amadrigue |
| Tú | amadrigas | amadrigaste | amadrigabas | amadrigarás | amadrigues |
| Ella/Él/Usted | amadriga | amadrigó | amadrigaba | amadrigará | amadrigue |
| Nosotros | amadrigamos | amadrigamos | amadrigábamos | amadrigaremos | amadriguemos |
| Vosotros | amadrigáis | amadrigasteis | amadrigabais | amadrigaréis | amadriguéis |
| Ellos/Ustedes | amadrigan | amadrigaron | amadrigaban | amadrigarán | amadriguen |
