abocinar
abocinar
∗abocinar [ah-bo-the-nar’]
verb neuter
1To fall upon the face. (n)
article & verb transitive
2To raise, to broaden an arch upon one side.
vt. To shape like a trumpet.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "abocinar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | abocino | abociné | abocinaba | abocinaré | abocine |
| Tú | abocinas | abocinaste | abocinabas | abocinarás | abocines |
| Ella/Él/Usted | abocina | abocinó | abocinaba | abocinará | abocine |
| Nosotros | abocinamos | abocinamos | abocinábamos | abocinaremos | abocinemos |
| Vosotros | abocináis | abocinasteis | abocinabais | abocinaréis | abocinéis |
| Ellos/Ustedes | abocinan | abocinaron | abocinaban | abocinarán | abocinen |
