orinar
orinar
∗orinar
intransitive verb & transitive verb
1to urinate
orinarse
pronomial verb1to wet oneself
- orinarse en la cama -> to wet the bed
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
orinar [o-re-nar’]
verb neuter
1To urinate, to make water. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "orinar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | orino | oriné | orinaba | orinaré | orine |
| Tú | orinas | orinaste | orinabas | orinarás | orines |
| Ella/Él/Usted | orina | orinó | orinaba | orinará | orine |
| Nosotros | orinamos | orinamos | orinábamos | orinaremos | orinemos |
| Vosotros | orináis | orinasteis | orinabais | orinaréis | orinéis |
| Ellos/Ustedes | orinan | orinaron | orinaban | orinarán | orinen |
