charlotear
charlotear
∗charlotear
intransitive verb
1to chat
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
charlotear [char-lo-tay-ar’]
verb neuter
1To chatter, to talk a lot. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "charlotear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | charloteo | charloteé | charloteaba | charlotearé | charlotee |
| Tú | charloteas | charloteaste | charloteabas | charlotearás | charlotees |
| Ella/Él/Usted | charlotea | charloteó | charloteaba | charloteará | charlotee |
| Nosotros | charloteamos | charloteamos | charloteábamos | charlotearemos | charloteemos |
| Vosotros | charloteáis | charloteasteis | charloteabais | charlotearéis | charloteéis |
| Ellos/Ustedes | charlotean | charlotearon | charloteaban | charlotearán | charloteen |
