camorrear (familiar)
camorrear
∗camorrear [cah-mor-ray-ar']
verb neuter
1To dispute often. (Colloquial) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "camorrear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | camorreo | camorreé | camorreaba | camorrearé | camorree |
| Tú | camorreas | camorreaste | camorreabas | camorrearás | camorrees |
| Ella/Él/Usted | camorrea | camorreó | camorreaba | camorreará | camorree |
| Nosotros | camorreamos | camorreamos | camorreábamos | camorrearemos | camorreemos |
| Vosotros | camorreáis | camorreasteis | camorreabais | camorrearéis | camorreéis |
| Ellos/Ustedes | camorrean | camorrearon | camorreaban | camorrearán | camorreen |
