abollonar
abollonar
∗abollonar [ah-bol-lyo-nar’]
article & verb transitive
1To emboss.
verb neuter
2To bud, applied in particular to the vine. (Province; Provinicial) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "abollonar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | abollono | abolloné | abollonaba | abollonaré | abollone |
| Tú | abollonas | abollonaste | abollonabas | abollonarás | abollones |
| Ella/Él/Usted | abollona | abollonó | abollonaba | abollonará | abollone |
| Nosotros | abollonamos | abollonamos | abollonábamos | abollonaremos | abollonemos |
| Vosotros | abollonáis | abollonasteis | abollonabais | abollonaréis | abollonéis |
| Ellos/Ustedes | abollonan | abollonaron | abollonaban | abollonarán | abollonen |
