trapacear (familiar)
trapacear
∗trapacear [trah-pa-thay-ar’]
verb neuter
1To deceive by falsehoods and artful contrivances. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "trapacear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | trapaceo | trapaceé | trapaceaba | trapacearé | trapacee |
| Tú | trapaceas | trapaceaste | trapaceabas | trapacearás | trapacees |
| Ella/Él/Usted | trapacea | trapaceó | trapaceaba | trapaceará | trapacee |
| Nosotros | trapaceamos | trapaceamos | trapaceábamos | trapacearemos | trapaceemos |
| Vosotros | trapaceáis | trapaceasteis | trapaceabais | trapacearéis | trapaceéis |
| Ellos/Ustedes | trapacean | trapacearon | trapaceaban | trapacearán | trapaceen |
