desconvenir

desconvenir [des-con-vay-neer’]
1To disagree, to discord.
2To be unlike, to dissimilar; not to suit.
’ vn.

desconvenir
verbo:intransitivo
1 [+personas] to disagree;con with
2 [+no corresponder] to be incongruous
3 (diferir) to differ;con from
4 (no convenir) to be inconvenient

Verb Conjugation for "desconvenir"

Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo desconvengo desconvine desconvenía desconvendré desconvenga
desconvienes desconviniste desconvenías desconvendrás desconvengas
Ella/Él/Usted desconviene desconvino desconvenía desconvendrá desconvenga
Nosotros desconvenimos desconvinimos desconveníamos desconvendremos desconvengamos
Vosotros desconvenís desconvinisteis desconveníais desconvendréis desconvengáis
Ellos/Ustedes desconvienen desconvinieron desconvenían desconvendrán desconvengan
Gerund: desconviniendo / Participle: desconvenido / Complete desconvenir conjugation >