contrapuntear
contrapuntear [con-trah-poon-tay-ar’]
article & verb transitive
1. To sing in counterpoint. (Music)
2. To compare.
3. To taunt, to revile.
verb reflexive
4. To treat one another with abusive language, to wrangle, to dispute.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "contrapuntear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | contrapunteo | contrapunteé | contrapunteaba | contrapuntearé | contrapuntee |
| Tú | contrapunteas | contrapunteaste | contrapunteabas | contrapuntearás | contrapuntees |
| Ella/Él/Usted | contrapuntea | contrapunteó | contrapunteaba | contrapunteará | contrapuntee |
| Nosotros | contrapunteamos | contrapunteamos | contrapunteábamos | contrapuntearemos | contrapunteemos |
| Vosotros | contrapunteáis | contrapunteasteis | contrapunteabais | contrapuntearéis | contrapunteéis |
| Ellos/Ustedes | contrapuntean | contrapuntearon | contrapunteaban | contrapuntearán | contrapunteen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios