carpintear
carpintear
∗carpintear [car-pin-tay-ar’]
verb neuter
1To do carpenter’s work. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "carpintear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | carpinteo | carpinteé | carpinteaba | carpintearé | carpintee |
| Tú | carpinteas | carpinteaste | carpinteabas | carpintearás | carpintees |
| Ella/Él/Usted | carpintea | carpinteó | carpinteaba | carpinteará | carpintee |
| Nosotros | carpinteamos | carpinteamos | carpinteábamos | carpintearemos | carpinteemos |
| Vosotros | carpinteáis | carpinteasteis | carpinteabais | carpintearéis | carpinteéis |
| Ellos/Ustedes | carpintean | carpintearon | carpinteaban | carpintearán | carpinteen |
