carbonear
carbonear
∗carbonear [car-bo-nay-ar’]
article & verb transitive
1To reduce to charcoal by the action of fire.
2(Cono Sur) to push, to egg on.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "carbonear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | carboneo | carboneé | carboneaba | carbonearé | carbonee |
| Tú | carboneas | carboneaste | carboneabas | carbonearás | carbonees |
| Ella/Él/Usted | carbonea | carboneó | carboneaba | carboneará | carbonee |
| Nosotros | carboneamos | carboneamos | carboneábamos | carbonearemos | carboneemos |
| Vosotros | carboneáis | carboneasteis | carboneabais | carbonearéis | carboneéis |
| Ellos/Ustedes | carbonean | carbonearon | carboneaban | carbonearán | carboneen |
