cangallar (familiar)
cangallar
∗cangallar [can-gahl-lyar']
article & verb transitive
1To ransack metal in the mines.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "cangallar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | cangallo | cangallé | cangallaba | cangallaré | cangalle |
| Tú | cangallas | cangallaste | cangallabas | cangallarás | cangalles |
| Ella/Él/Usted | cangalla | cangalló | cangallaba | cangallará | cangalle |
| Nosotros | cangallamos | cangallamos | cangallábamos | cangallaremos | cangallemos |
| Vosotros | cangalláis | cangallasteis | cangallabais | cangallaréis | cangalléis |
| Ellos/Ustedes | cangallan | cangallaron | cangallaban | cangallarán | cangallen |
