camandulear
camandulear
∗camandulear [cah-mahn-doo-lay-ar’]
verb neuter
1to intrigue, scheme; to bumble (vacilar), avoid taking decisions. (Ante Meridian & Latin American) (m)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "camandulear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | camanduleo | camanduleé | camanduleaba | camandulearé | camandulee |
| Tú | camanduleas | camanduleaste | camanduleabas | camandulearás | camandulees |
| Ella/Él/Usted | camandulea | camanduleó | camanduleaba | camanduleará | camandulee |
| Nosotros | camanduleamos | camanduleamos | camanduleábamos | camandulearemos | camanduleemos |
| Vosotros | camanduleáis | camanduleasteis | camanduleabais | camandulearéis | camanduleéis |
| Ellos/Ustedes | camandulean | camandulearon | camanduleaban | camandulearán | camanduleen |
