bartolear
bartolear
∗bartolear [bar-to-lay-ahr’]
verb neuter
1To be lazy, to take it easy. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "bartolear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | bartoleo | bartoleé | bartoleaba | bartolearé | bartolee |
| Tú | bartoleas | bartoleaste | bartoleabas | bartolearás | bartolees |
| Ella/Él/Usted | bartolea | bartoleó | bartoleaba | bartoleará | bartolee |
| Nosotros | bartoleamos | bartoleamos | bartoleábamos | bartolearemos | bartoleemos |
| Vosotros | bartoleáis | bartoleasteis | bartoleabais | bartolearéis | bartoleéis |
| Ellos/Ustedes | bartolean | bartolearon | bartoleaban | bartolearán | bartoleen |
