baladronear
baladronear
∗baladronear [bah-lah-dro-nay-ar’]
verb neuter
1To boast, to brag, to hector. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "baladronear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | baladroneo | baladroneé | baladroneaba | baladronearé | baladronee |
| Tú | baladroneas | baladroneaste | baladroneabas | baladronearás | baladronees |
| Ella/Él/Usted | baladronea | baladroneó | baladroneaba | baladroneará | baladronee |
| Nosotros | baladroneamos | baladroneamos | baladroneábamos | baladronearemos | baladroneemos |
| Vosotros | baladroneáis | baladroneasteis | baladroneabais | baladronearéis | baladroneéis |
| Ellos/Ustedes | baladronean | baladronearon | baladroneaban | baladronearán | baladroneen |
