badulaquear

badulaquear [bah-doo-lah-kay-ahr’]
verb neuter
1To be an idiot, act like an idiot. (n)
2(Cono Sur) To be a rogue, to be dishonest, to act like a rogue. (n)

badulaquear
verbo:intransitivo
1 (ser idiota) to be an idiot; act like an idiot
2 (S. Cone) (familiar) to be a rogue; be dishonest

Verb Conjugation for "badulaquear"

Presente Pretérito Imperfect Futuro Subjuntivo
Yo badulaqueo badulaqueé badulaqueaba badulaquearé badulaquee
badulaqueas badulaqueaste badulaqueabas badulaquearás badulaquees
Ella/Él/Usted badulaquea badulaqueó badulaqueaba badulaqueará badulaquee
Nosotros badulaqueamos badulaqueamos badulaqueábamos badulaquearemos badulaqueemos
Vosotros badulaqueáis badulaqueasteis badulaqueabais badulaquearéis badulaqueéis
Ellos/Ustedes badulaquean badulaquearon badulaqueaban badulaquearán badulaqueen
Gerund: badulaqueando / Participle: badulaqueado / Complete badulaquear conjugation >

Word of the Day: evidentemente

evidently, plainly, clearly, obviously