andorrear (familiar)
andorrear
∗andorrear [an-dor-ray-ar’]
verb neuter
1To go about. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "andorrear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | andorreo | andorreé | andorreaba | andorrearé | andorree |
| Tú | andorreas | andorreaste | andorreabas | andorrearás | andorrees |
| Ella/Él/Usted | andorrea | andorreó | andorreaba | andorreará | andorree |
| Nosotros | andorreamos | andorreamos | andorreábamos | andorrearemos | andorreemos |
| Vosotros | andorreáis | andorreasteis | andorreabais | andorrearéis | andorreéis |
| Ellos/Ustedes | andorrean | andorrearon | andorreaban | andorrearán | andorreen |
