gusto, gusta, y guste?
What is the difference between those three?
2 Answers
gustar.
(Del lat. gust?re).
tr. Sentir y percibir el sabor de las cosas.
tr. experimentar (? probar).
intr. Agradar, parecer bien.
intr. Dicho de una persona: Resultar atractiva a otra.
intr. Desear, querer y tener complacencia en algo. Gustar DE correr, DE jugar.
FORMAS NO PERSONALES
Infinitivo
gustar
Participio
gustado
Gerundio
gustando INDICATIVO
SUBJUNTIVO
Presente
gusto gustas / gustás gusta gustamos gustáis / gustan gustan
Futuro simple o Futuro
gustaré gustarás gustará gustaremos gustaréis / gustarán gustarán
Presente
guste gustes guste gustemos gustéis / gusten gusten
Pretérito imperfecto o Copretérito
gustaba gustabas gustaba gustábamos gustabais / gustaban gustaban
Condicional simple o Pospretérito
gustaría gustarías gustaría gustaríamos gustaríais / gustarían gustarían
Pretérito imperfecto o Pretérito
gustara o gustase gustaras o gustases gustara o gustase gustáramos o gustásemos gustarais o gustaseis / gustaran o gustasen gustaran o gustasen
Pretérito perfecto simple o Pretérito
gusté gustaste gustó gustamos gustasteis / gustaron gustaron
Futuro simple o Futuro
gustare gustares gustare gustáremos gustareis / gustaren gustaren IMPERATIVO gusta (tú) / gustá (vos) gustad (vosotros) / gusten (ustedes)
gusto.
(Del lat. gustus).
m. Sentido corporal con el que se perciben sustancias químicas disueltas, como las de los alimentos.
m. Sabor que tienen las cosas.
m. Placer o deleite que se experimenta con algún motivo, o se recibe de cualquier cosa.
m. Propia voluntad, determinación o arbitrio.
m. Facultad de sentir o apreciar lo bello o lo feo. Diego tiene buen gusto.
m. Buen gusto (? facultad de sentir). Vicente tiene gusto, o es hombre de gusto.
m. Cualidad, forma o manera que hace bello o feo algo. Obra, traje de buen gusto. Adorno de mal gusto.
m. Buen gusto (? cualidad). Traje de gusto.
m. Manera de sentirse o ejecutarse la obra artística o literaria en país o tiempo determinado. El gusto griego, francés. El gusto moderno, antiguo.
m. Manera de apreciar las cosas cada persona. Los hombres tienen gustos diferentes.
m. Capricho, antojo, diversión.
m. Afición o inclinación por algo.
a ~.
- loc. adv. Según conviene, agrada o es necesario.
al ~.
- loc. adv. Dicho de condimentar un alimento: Según la preferencia de quien ha de consumirlo. Huevos al gusto.
caer en ~.
- loc. verb. ant. caer en gracia.
coger el ~ a algo.
- loc. verb. tomar el gusto.
con mucho ~.
- expr. U. para indicar que alguien accede a algo que se le pide.
dar ~.
loc. verb. Dicho de una cosa: Producir satisfacción o admiración. Da gusto comer aquí. U. t. con el verbo c. impers. Así da gusto.
loc. verb. Complacer a alguien. Me encanta darte gusto.
despacharse alguien a su ~.
- loc. verb. coloq. Hacer o decir sin reparo lo que le acomoda.
encontrarle ~ a algo.
- loc. verb. Aficionarse a ello.
hablar al ~ de alguien.
- loc. verb. Hablar según el deseo o contemplación del que oyó o preguntó.
ir algo en ~s.
- loc. verb. Depender del gusto de cada persona.
mucho ~.
- expr. U. como fórmula de cortesía para despedirse de alguien o para responder a una presentación.
para mi, tu, etc., ~.
- locs. advs. En mi, tu, etc., opinión.
que es, o que era, un ~.
- locs. advs. coloqs. U. para ponderar la intensidad o rapidez con que sucede algo. Llovía que era un gusto.
relamerse de ~.
- loc. verb. coloq. Encontrar mucha satisfacción en un manjar o en otra cosa.
tanto ~.
- expr. mucho gusto.
tomar el ~ a algo.
- loc. verb. Aficionarse a ello.
Real Academia Española © Todos los derechos reservados
Gusto = the sense of taste
Gusta = to like
guste subjunctive for I hope you like it.
![]()