zangolotear

∗

zangolotear [than-go-lo-tay-ar’]

verb neuter

1. To move in a violent yet ridiculous manner (agitar). (n)

2. To slam, to move because the screws or nails which hold certain things are loose. (n)

3. To fidget (persona). (n)

zangolotear

verbo:transitivo

to shake

verbo:intransitivo

to buzz about uselessly

verbo:pronominal

zangolotearse

1 [+ventana] to rattle; shake

2 [+persona] to fidget

Verb Conjugation for "zangolotear"

	Presente	Pretérito	Imperfect	Futuro	Subjuntivo
Yo	zangoloteo	zangoloteé	zangoloteaba	zangolotearé	zangolotee
Tú	zangoloteas	zangoloteaste	zangoloteabas	zangolotearás	zangolotees
Ella/Él/Usted	zangolotea	zangoloteó	zangoloteaba	zangoloteará	zangolotee
Nosotros	zangoloteamos	zangoloteamos	zangoloteábamos	zangolotearemos	zangoloteemos
Vosotros	zangoloteáis	zangoloteasteis	zangoloteabais	zangolotearéis	zangoloteéis
Ellos/Ustedes	zangolotean	zangolotearon	zangoloteaban	zangolotearán	zangoloteen