uniformar
uniformar
∗uniformar
transitive verb
1to standardize (igualar, normalizar)
2to put into uniform (poner uniforme a)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
uniformar [oo-ne-for-mar’]
article & verb transitive
1To make uniform (igualar).
2To put into uniform (persona).
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "uniformar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | uniformo | uniformé | uniformaba | uniformaré | uniforme |
| Tú | uniformas | uniformaste | uniformabas | uniformarás | uniformes |
| Ella/Él/Usted | uniforma | uniformó | uniformaba | uniformará | uniforme |
| Nosotros | uniformamos | uniformamos | uniformábamos | uniformaremos | uniformemos |
| Vosotros | uniformáis | uniformasteis | uniformabais | uniformaréis | uniforméis |
| Ellos/Ustedes | uniforman | uniformaron | uniformaban | uniformarán | uniformen |
