turnar
turnar
∗turnar [toor-nar’]
verb neuter
1To alternate, to go or work by turns. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "turnar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | me turno | me turné | me turnaba | me turnaré | me turne |
| Tú | te turnas | te turnaste | te turnabas | te turnarás | te turnes |
| Ella/Él/Usted | se turna | se turnó | se turnaba | se turnará | se turne |
| Nosotros | nos turnamos | nos turnamos | nos turnábamos | nos turnaremos | nos turnemos |
| Vosotros | os turnáis | os turnasteis | os turnabais | os turnaréis | os turnéis |
| Ellos/Ustedes | se turnan | se turnaron | se turnaban | se turnarán | se turnen |
