turbar
verbo:transitivo
1 [+silencio, reposo, orden] to disturb
el ruido turbó su sueño the noise disturbed her sleep
nada turbó la buena marcha de las negociaciones nothing hindered disturbed the smooth progress of the negotiations;o
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | turbo | turbé | turbaba | turbaré | turbe |
| Tú | turbas | turbaste | turbabas | turbarás | turbes |
| Ella/Él/Usted | turba | turbó | turbaba | turbará | turbe |
| Nosotros | turbamos | turbamos | turbábamos | turbaremos | turbemos |
| Vosotros | turbáis | turbasteis | turbabais | turbaréis | turbéis |
| Ellos/Ustedes | turban | turbaron | turbaban | turbarán | turben |