trotar
trotar
∗trotar
intransitive verb
1to trot ; to dash o run around (informal) (andar mucho)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
trotar [tro-tar’]
verb neuter
1To trot: to move swiftly, to be in haste. (n)
verb transitive
2To make a horse trot.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "trotar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | troto | troté | trotaba | trotaré | trote |
| Tú | trotas | trotaste | trotabas | trotarás | trotes |
| Ella/Él/Usted | trota | trotó | trotaba | trotará | trote |
| Nosotros | trotamos | trotamos | trotábamos | trotaremos | trotemos |
| Vosotros | trotáis | trotasteis | trotabais | trotaréis | trotéis |
| Ellos/Ustedes | trotan | trotaron | trotaban | trotarán | troten |
