trocear
trocear
∗trocear
transitive verb
1to cut up (into pieces)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
trocear [tro-thay-ar’]
To divide into pieces.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "trocear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | troceo | troceé | troceaba | trocearé | trocee |
| Tú | troceas | troceaste | troceabas | trocearás | trocees |
| Ella/Él/Usted | trocea | troceó | troceaba | troceará | trocee |
| Nosotros | troceamos | troceamos | troceábamos | trocearemos | troceemos |
| Vosotros | troceáis | troceasteis | troceabais | trocearéis | troceéis |
| Ellos/Ustedes | trocean | trocearon | troceaban | trocearán | troceen |
