trapalear
trapalear
∗trapalear [trah-pah-lay-ar’]
verb neuter
1To be loquacious or garrulous; to babble. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "trapalear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | trapaleo | trapaleé | trapaleaba | trapalearé | trapalee |
| Tú | trapaleas | trapaleaste | trapaleabas | trapalearás | trapalees |
| Ella/Él/Usted | trapalea | trapaleó | trapaleaba | trapaleará | trapalee |
| Nosotros | trapaleamos | trapaleamos | trapaleábamos | trapalearemos | trapaleemos |
| Vosotros | trapaleáis | trapaleasteis | trapaleabais | trapalearéis | trapaleéis |
| Ellos/Ustedes | trapalean | trapalearon | trapaleaban | trapalearán | trapaleen |
