toser
toser
∗toser
intransitive verb
1to cough
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
toser [to-serr’]
verb neuter
1To cough: to feign a cough. (n)
2No le tose nadie, nobody can compete with him. (Figurative) (n)
- 2 -> A mí no me tose nadie, I'll not stand for that
-va.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "toser"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | toso | tosí | tosía | toseré | tosa |
| Tú | toses | tosiste | tosías | toserás | tosas |
| Ella/Él/Usted | tose | tosió | tosía | toserá | tosa |
| Nosotros | tosemos | tosimos | tosíamos | toseremos | tosamos |
| Vosotros | toséis | tosisteis | tosíais | toseréis | tosáis |
| Ellos/Ustedes | tosen | tosieron | tosían | toserán | tosan |
