tonsurar
tonsurar
∗tonsurar [ton-soo-rar']
article & verb transitive
1To tonsure (un clérigo) to give the first clerical degree.
2To cut the hair, to cut off wool.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "tonsurar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | tonsuro | tonsuré | tonsuraba | tonsuraré | tonsure |
| Tú | tonsuras | tonsuraste | tonsurabas | tonsurarás | tonsures |
| Ella/Él/Usted | tonsura | tonsuró | tonsuraba | tonsurará | tonsure |
| Nosotros | tonsuramos | tonsuramos | tonsurábamos | tonsuraremos | tonsuremos |
| Vosotros | tonsuráis | tonsurasteis | tonsurabais | tonsuraréis | tonsuréis |
| Ellos/Ustedes | tonsuran | tonsuraron | tonsuraban | tonsurarán | tonsuren |
