tambalear
tambalear
∗tambalear [tam-bah-lay-ar’]
verb neuter & verb reflexive
1To stagger, to waver. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "tambalear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | tambaleo | tambaleé | tambaleaba | tambalearé | tambalee |
| Tú | tambaleas | tambaleaste | tambaleabas | tambalearás | tambalees |
| Ella/Él/Usted | tambalea | tambaleó | tambaleaba | tambaleará | tambalee |
| Nosotros | tambaleamos | tambaleamos | tambaleábamos | tambalearemos | tambaleemos |
| Vosotros | tambaleáis | tambaleasteis | tambaleabais | tambalearéis | tambaleéis |
| Ellos/Ustedes | tambalean | tambalearon | tambaleaban | tambalearán | tambaleen |
