taconear
taconear
∗taconear
intransitive verb
1to stamp one's feet (bailarín)
2to click one's heels (military)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
taconear [tah-co-nay-ar’]
verb neuter
1To make a noise with the heel-piece, to heel; to walk or strut loftily on the heels. (Colloquial) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "taconear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | taconeo | taconeé | taconeaba | taconearé | taconee |
| Tú | taconeas | taconeaste | taconeabas | taconearás | taconees |
| Ella/Él/Usted | taconea | taconeó | taconeaba | taconeará | taconee |
| Nosotros | taconeamos | taconeamos | taconeábamos | taconearemos | taconeemos |
| Vosotros | taconeáis | taconeasteis | taconeabais | taconearéis | taconeéis |
| Ellos/Ustedes | taconean | taconearon | taconeaban | taconearán | taconeen |
