subordinar
subordinar
transitive verb
1. to subordinate (gen) & (grammar)
subordinarse
pronomial verb1. to be subordinate (a to)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
subordinar [soob-or-de-nar’]
noun
1. To subordinate, to subject. (m)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "subordinar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | subordino | subordiné | subordinaba | subordinaré | subordine |
| Tú | subordinas | subordinaste | subordinabas | subordinarás | subordines |
| Ella/Él/Usted | subordina | subordinó | subordinaba | subordinará | subordine |
| Nosotros | subordinamos | subordinamos | subordinábamos | subordinaremos | subordinemos |
| Vosotros | subordináis | subordinasteis | subordinabais | subordinaréis | subordinéis |
| Ellos/Ustedes | subordinan | subordinaron | subordinaban | subordinarán | subordinen |
Did you find an answer to your question? Yes | No
What could we do to improve?


Comentarios