socorrer
socorrer
∗socorrer
transitive verb
1to help
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
socorrer [so-cor-rerr’]
article & present participle
1To succour, to aid, to help (persona), to favor.
2To pay a part of what is due.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "socorrer"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | socorro | socorrí | socorría | socorreré | socorra |
| Tú | socorres | socorriste | socorrías | socorrerás | socorras |
| Ella/Él/Usted | socorre | socorrió | socorría | socorrerá | socorra |
| Nosotros | socorremos | socorrimos | socorríamos | socorreremos | socorramos |
| Vosotros | socorréis | socorristeis | socorríais | socorreréis | socorráis |
| Ellos/Ustedes | socorren | socorrieron | socorrían | socorrerán | socorran |
