satisfacer
verbo:transitivo
1 [+persona] to satisfy
el resultado no me satisface I'm not satisfied happy with the result;o satisfacer a algn de por una ofensao to give sb satisfaction for an offence
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | satisfago | satisfice | satisfacía | satisfaré | satisfaga |
| Tú | satisfaces | satisficiste | satisfacías | satisfarás | satisfagas |
| Ella/Él/Usted | satisface | satisfizo | satisfacía | satisfará | satisfaga |
| Nosotros | satisfacemos | satisficimos | satisfacíamos | satisfaremos | satisfagamos |
| Vosotros | satisfacéis | satisficisteis | satisfacíais | satisfaréis | satisfagáis |
| Ellos/Ustedes | satisfacen | satisficieron | satisfacían | satisfarán | satisfagan |