rutilar
rutilar
∗rutilar
intransitive verb
1to shine brightly
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
rutilar [roo-te-lar’]
verb neuter
1To radiate, to shine, to be splendid. (Poetry) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "rutilar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | rutilo | rutilé | rutilaba | rutilaré | rutile |
| Tú | rutilas | rutilaste | rutilabas | rutilarás | rutiles |
| Ella/Él/Usted | rutila | rutiló | rutilaba | rutilará | rutile |
| Nosotros | rutilamos | rutilamos | rutilábamos | rutilaremos | rutilemos |
| Vosotros | rutiláis | rutilasteis | rutilabais | rutilaréis | rutiléis |
| Ellos/Ustedes | rutilan | rutilaron | rutilaban | rutilarán | rutilen |
