rumiar
rumiar
∗rumiar
transitive verb
1to chew (masticar); to ruminate, to chew over (pensar)
intransitive verb
2to ruminate, to chew the cud (masticar)
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
rumiar [roo-me-ar’]
article & verb transitive
1To ruminate, to chew the cud.
2To brood upon a subject (asunto); to muse, to meditate.
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "rumiar"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | rumio | rumié | rumiaba | rumiaré | rumie |
| Tú | rumias | rumiaste | rumiabas | rumiarás | rumies |
| Ella/Él/Usted | rumia | rumió | rumiaba | rumiará | rumie |
| Nosotros | rumiamos | rumiamos | rumiábamos | rumiaremos | rumiemos |
| Vosotros | rumiáis | rumiasteis | rumiabais | rumiaréis | rumiéis |
| Ellos/Ustedes | rumian | rumiaron | rumiaban | rumiarán | rumien |
