ronquear
ronquear
∗ronquear
intransitive verb
1to be hoarse
Copyright © 2006 Chambers Harrap Publishers Limited
ronquear [ron-kay-ar’]
verb neuter
1To be hoarse with cold. (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "ronquear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | ronqueo | ronqueé | ronqueaba | ronquearé | ronquee |
| Tú | ronqueas | ronqueaste | ronqueabas | ronquearás | ronquees |
| Ella/Él/Usted | ronquea | ronqueó | ronqueaba | ronqueará | ronquee |
| Nosotros | ronqueamos | ronqueamos | ronqueábamos | ronquearemos | ronqueemos |
| Vosotros | ronqueáis | ronqueasteis | ronqueabais | ronquearéis | ronqueéis |
| Ellos/Ustedes | ronquean | ronquearon | ronqueaban | ronquearán | ronqueen |
