roncear
roncear
∗roncear [ron-thay-ar’]
verb neuter
1To defer, to protract, to use evasions, to lag. (n)
2To wheedle. (n)
3To sail badly or slowly. (Nautical) (n)
Collins Complete Spanish Electronic Dictionary © HarperCollins Publishers 2011
Verb Conjugation for "roncear"
| Presente | Pretérito | Imperfect | Futuro | Subjuntivo | |
|---|---|---|---|---|---|
| Yo | ronceo | ronceé | ronceaba | roncearé | roncee |
| Tú | ronceas | ronceaste | ronceabas | roncearás | roncees |
| Ella/Él/Usted | roncea | ronceó | ronceaba | ronceará | roncee |
| Nosotros | ronceamos | ronceamos | ronceábamos | roncearemos | ronceemos |
| Vosotros | ronceáis | ronceasteis | ronceabais | roncearéis | ronceéis |
| Ellos/Ustedes | roncean | roncearon | ronceaban | roncearán | ronceen |
